آلوارو کوواچویچ یک فیلمساز شیلیایی و هنرمند منظره است که مدتها مروج دائمی فرهنگ ملی بوده است. او در سال 1966 اولین فیلم بلند خود را با فیلمنامه و موسیقی خود به نام Morir un poco ساخت، تحقیقی در مورد زندگی مردی که به قول او «به جای بیرون رفتن برای زندگی به خیابان ها می رود تا کمی بمیرد.

دو سال بعد او عشق جدید یا انقلاب گل را می سازد، همچنین با فیلمنامه و موسیقی خودش، wهیچ "گروهی از نوجوانان را نشان می دهد که می خواهند از طریق عشق آرامش و خوشبختی را به دست آورند". سپس در سال 1972، در زمان دولت سالوادور آلنده، او فیلم گفتگوی آمریکا و چالش بزرگ را که ضبط مکالمات بین رئیس جمهور آلنده و فیدل کاسترو است، می گیرد.

نوارهای او برای مدت طولانی به دلیل سرکوب و آزار سیاسی پس از کودتای 1973 در شیلی ناقص بود. و دقیقاً در آن زمان بود که تصمیم گرفت لیسه کندکشور را ترک کرد و در مکزیک مستقر شد، جایی که هنوز در آنجا زندگی می کند، اگرچه همیشه با زندگی شیلیایی در ارتباط است. در واقع، او یکی از الهام‌گیرندگان پروژه ایجاد مرکز فرهنگی کاخ لا موندا است که توسط رئیس جمهور ریکاردو لاگوس در پایان دوره او افتتاح شد.