از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

مارتا اسلیپر (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۱۰ – درگذشته ۲۵ مارس ۱۹۸۳) بازیگر سینمای دهه‌های ۱۹۲۰-۱۹۳۰ و بعداً بازیگر صحنه تئاتر برادوی بود. او به مدت پنج سال نزد استاد باله روسی، لوئیس اچ چالیف، در استودیوی رقص نیویورک او رقص آموخت. اولین نمایشگاه های عمومی او در سالن کارنگی در نمایشگاه های کلاسی او بود.

حرفه سینمای اسلیپر در سال 1923 آغاز شد و تا سال 1945 ادامه یافت. اولین حضور او در سینما دردر سن 13 سالگی، در The Mailman (1923)، یک تولید مستقل بود. پس از حضور در چندین کمدی کودکانه در استودیوی کریستی، او با استودیوی هال روچ برای سریال گروه ما قرارداد امضا کرد، اما او به سرعت از این نقش پیشی گرفت. از سال 1925 تا 1927 او در کمدی هایی ظاهر شد که در مقابل محبوب ترین ستارگان مرد استودیو بازی می کرد. او در اواخر سال 1927 استودیوی روچ را ترک کرد و به استودیوی FBO 1928 نقل مکان کرد.29. با آمدن صدا، او توسط MGM امضا شد و در برنامه آموزشی آنها قرار گرفت.

از سال 1930 تا 1936 او در بسیاری از ملودرام‌ها نقش‌های فرعی را ایفا کرد که معمولاً نقش یک زن جامعه‌ای تا حدودی اسنوب را به خوبی تربیت کرده بود که در نهایت مرد خود را به دست بانوی اصلی فیلم از دست داد. مارتا که از انواع نقش‌هایی که به او پیشنهاد می‌شد ناامید شده بود، شروع به بازی روی صحنه در لس‌آنجلس و اطراف آن کرد، و در یک مقطع زمانی در نقش الیزا دولیتل در یک اجرا، هیاهو را جلب کرد.نمایش پیگمالیون در سال 1932.

پس از حضور در چند ملودرام کم هزینه برای استودیوی مونوگرام ردیف فقر، مارتا و همسرش، بازیگر هاردی آلبرایت، هالیوود را در سال 1936 به مقصد نیویورک ترک کردند، جایی که مارتا یک دوره طولانی را در نمایشنامه های داخل و خارج از برادوی آغاز کرد. در سال 1945، به عنوان لطفی به کارگردان لئو مک‌کری، مارتا نقش مادر پتسی را در فیلم زنگ‌های سنت مری بازی کرد. این آخرین نقش او در سینما بود.