هلن برودریک

هلن برودریک (11 اوت 1891 - 25 سپتامبر 1959) یک شخصیت فوق‌العاده خنده‌دار کمدین با تجربه وودویل و صحنه، از دوستان نزدیک جین ایگلز بود. داستان از این قرار است که او در 14 سالگی از خانه فرار کرد، زیرا مادرش که در کمدی اپرا ظاهر می شد، کاملاً شیفته تئاتر بود. به طرز متناقضی، همه افرادی که او ملاقات کرد معلوم شد که مجری بودند و هلن (که نیاز به امرار معاش داشت) به پایان رسید.تا جایی که او نمی خواست به پایان برسد - روی صحنه.

او به عنوان یک دختر همخوان در اولین حماقت زیگفلد در سال 1907 شروع به کار کرد. استعداد او برای کمدی کاملاً تصادفی کشف شد. در سال 1911، او زیر نظر بازیگر اینا کلر در نمایشنامه برادوی "Jumping Jupiter" زیر نظر گرفت. یک شب، کلر نتوانست اجرا کند و هلن برودریک به عنوان نقش اول رمانتیک ایستاد. او به زودی تماشاگران را بخیه می زد و صحنه را مانند یک الا لگدمال می کردفحاشی، چشم‌های نعلبکی بزرگش را می‌چرخاند و سعی می‌کند با صدای نسبتاً منحصربه‌فردش «Cuddle Near Me All Day Long» را بخواند. این عاشقانه دیگر وجود نداشت و در عوض با هلن که اکنون برای همیشه در نقش اصلی قرار دارد، تبدیل به یک مسخره محبوب شد. برای مدتی هلن با شوهرش لستر کرافورد در وودویل شریک شد. در دهه 1920، او در برادوی به موفقیت دست یافت، به ویژه در «پنجاه میلیون فرانسوی» (نقشی که در سال 1931 به هالیوود رفت). اوبهترین نقش‌های فیلم‌ها در نقش دوست همیشگی یا پیشوای قهرمان (ایو آردن قبلی) بود که به شیوه‌ای بی‌نظیر او، عاقلانه‌ای اسیدی ارائه می‌کرد. او به ویژه در تاپ هت (1935) و Swing Time (1936) با فرد آستر و جینجر راجرز سرگرم کننده بود. و در خشم پاریس (1938) با دانیل داریو.