عصر زمین

با الهام از شعری که توسط کسترو آلووس نوشته شده، این فیلم به وضوح جو سیاسی، فرهنگی و فکری برزیل در اواخر دهه ۱۹۷۰ را به تصویر می‌کشد. در مرکز داستان، چهار تجسم متمایز از تصویر مسیح قرار دارند: یک مرد سیاه‌پوست، یک سرباز، یک هندی و یک مبارز چریکی. این افراد شجاع که به عنوان پیشگامان نابودی در سرزمین‌های توپینی‌کیم شناخته می‌شوند، با شجاعت در برابر طمع سیری‌ناپذیر و خشونت «مدنی» سرکوب‌گر که توسط جان برامز، یک بهره‌بردار خارجی فاقد اخلاق، ترویج می‌شود، مبارزه می‌کنند.