موتور در حال انفجار

مسابقات اتومبیلرانی، هواپیماها و فرودگاه‌ها، مردان و زنان منتظر، عقابی در پرواز، بایسونی در مه. موسیقی و سکوت ممتد. تدوین تشبیهی بدون کلام، همه را هماهنگ می‌کند. برخورد صداهای الکترونیک با تصاویر منجمد در خلأ ریتمی پرتنش و توهم‌آور می‌آفریند. در این جهان معلق، ضرورت فاصله را که فیلم‌های گانیون نشان می‌دهند می‌پذیریم و همچنین سرگذشت خود را. دوست داریم در این واقعیت که مشاهده می‌کنیم و از راه دور قضاوت می‌کنیم، شریک باشیم. دوست داریم آن را تغییر دهیم. اما انسانِ سازنده اکنون تنها عبارتی از گذشته است. ماشین اکنون هدایت انسانیت را به عهده گرفته و سرعت و نگرانی را تعیین می‌کند. در ارتباط آزاد تصاویر، زبان بدن بیش از کلام سخن می‌گوید.