می خواهم کسی با من پنیر بخورد

زندگی برای جیمز در شیکاگو در کنار مادرش در ۳۹ سالگی، هنرمندی پیرِ دومین سیتی و وزن اضافه، دشوار است. دختری که با او می دیدار می کرد، او را ترک می کند و کارگردان او نیز همین طور. جیمز نقش های محلی تلویزیونی را رد می کند که او را غمگین می کنند. برخی از رو به بازسازی فیلم محبوبش «مارتى» است، نقشی که دوست دارد، اما حتی یک داوطلبی هم به او نمی دهند.