فیلم جاده الکترونیک: یک اودیسه آمریکایی

در سال ۱۹۸۹، هاروی هابِل وی پسرش تی جِی، یک دوربین و مجموعه نوار و باتری را درون یک خودرو فولکس واگن بارگذاری کرد و دور مسافتی ۱۳٬۰۰۰ مایلی را در سراسر کشور طی کرد. این سفرنامه مستند نشان می‌دهد چه می‌شود وقتی ۲۴ ساعته به مدت ۶۰ روز فیلمبرداری انجام می‌دهید. با بودجه ۱۵٬۰۰۰ دلار تصویربرداری شده و در دوران اوج مناقشات فرهنگی، تفاوت‌های منحصربه‌فرد شهروندانی که هنوز هم ناهمگن هستند را آشکار می‌کند و نتیجه می‌گیرد که «مردمانی که با ما فرق دارند لزوماً دشمنان ما نیستند».