فضای درون بیرون
Inner Outer Space
اولین فیلمِ لِرتکوندی پس از نقل مکان به اسپانیا از کالیفورنیا در سال ۲۰۱۹، سهگانهای است از سه قطعه مستقل اما به یکدیگر مرتبط – تیاتریکو، فضای درون بیرون و زیر شبِ هیچچیز. محیطی تازه برای فیلمساز، اما همان آسمان آبی روشن و دریاست که با آن روبهروست. مانند تمام آثار لِرتکوندی، فضای درون بیرون فیلمی است درباره روابط – بین شخصیتها، بین شخصیتها و منظره، بین تصویر و صدا – و همچنین، و در نهایت، گسست از فرایند تولید که بر مادهگرایی و فریبکاری تأکید دارد. دقیقاً مانند زنِ با چشمبند در فیلم که سعی میکند در جغرافیای تازه خود را جهتیابی کند، لِرتکوندی نیز از طریق ساخت یک فیلم در حال یادگیری است که با سیمای سرزمین مادری خود، منطقه باسک، دوباره آشنا شود. بخش پایانی که در آن دو زن جوان رقصی رازآلود را به تصاویر پروجکسیونشده امواج اجرا میکنند، انفجاری از احساسِ خالص است.
