سیمون فُرتی: شبی از کنسترک های رقص سازها

در بهار سال هزار و نهصد و شصت و یک، سیمون فُرتی برنامه ای با عنوان پنج کنش رقص و برخی چیزهای دیگر را در سلسله کنسرتی برگزار کرد که دوستش لا مونت یانگ ترتیب داده بود. این رقص های به طور غیر سنتی بستری برای اقدام مستقیم اجراکنندگان فراهم می کرد. هر اثر در جایی متفاوت در آشیانه اجرا می شد و تماشاگران از مکانی به مکان دیگر می رفتند تا آنها را ببینند. برخی از قطعات از سازه های ابتدایی مانند طناب آویزان و جعبه های چوبی مربعی استفاده می کردند که در سراسر آشیانه مانند یک نصب مجسمه وار قرار می گرفتند. در سال دوهزار و چهار موزه هنرهای معاصر لس آنجلس فرتی را دعوت کرد تا این سازه های رقص را در فضای گفن معاصر بازسازی کند.