ماشین‌ها در آتش

دو پژوهشگر تاریخچه پنهان خودکشی را دنبال می‌کنند تا ردِ گروهي مخفی از کارگران رایانه فرانسوی دهه هشتاد را بیابد. کارگرانِ که تحت نام فریبنده «کلودو» فعالیت می‌کردند، شرکت‌های رایانه‌ای در تولوز را بمباران کردند اما هرگز پیدا نشدند. سفر به گره‌های سایبرنتیکِ توسعه نظامی، صنعتی و سوسیالیستی، فیلم آشکار می‌کند چگونه دستگاه‌های ضبط، خاکستر تاریخ را جمع‌آوری نمی‌کنند. این فیلم ترکیبی است از ردهای آرشیوی، رقصِ دسکتاپی ویروسی و نماهای پارانویایی از بازرسی‌های شبانه که به بررسی فلسفیِ خودسوختگی می‌پردازد. این اثر نخستین کار گروه «بین‌الملل نابودگرها» است و اولین فیلم از سلسله‌ای درباره اشتیاق به لغو در ماکسیمالیسم چپ‌گرای افراطی. این فیلم نخستین‌بار از طریق شبکه‌ای از فلش‌یو‌اس‌بی‌های خودبه‌خودی که در بیرون محوطه‌های شرکت‌ها رها شده بود، توزیع شد.