فیلمسازان

ایمورا یک خودنگاره کوتاه و همچنین پرتره‌های مختصری از پنج همکار خود: براکه‌ج، واندربیک، اسمیت، مکاس و وارهول ایجاد می‌کند. در هر پرتره، ایمورا سعی می‌کند سبک‌ها و ویژگی‌های هر هنرمند را کپی کند (دوربین همیشه در حال حرکت واندربیک؛ آزمایش‌های مکاس با سرعت فیلم؛ استفاده وارهول از فلاش‌های سفید در برابر پس‌زمینه سیاه) و در عین حال به تصاویر نمایش داده شده به‌طور مختصر اشاره می‌کند. این فیلم به‌طور مؤثری به‌عنوان مقدمه‌ای بر سبک‌های فیلم این هنرمندان عمل می‌کند.