یکی به دیگری نمی رود بدون دیگری

یک فیلم رقص-حرکت درباره جستجوی عروج بر فراز «تپه نقره» با وجود یک نوازنده سولوست و تکرارهای دوگانه اش. الهام گرفته از بودو؛ سولوست موجودی است که اتحاد بین روح و جنسیت زن یا مرد را تجسم می بخشد. او نماد تنهایی است که وجودی منحصربه‌فرد را پر می کند. انسان زاده می شود و آگاه به جهان بیرونی است که جز خودش نیست. درونگرایی اش او را به تولدش برمی گرداند: آب. اما او پیرتر است؛ آگاه به تنهایی اش که حاکمیتش را به وجود می آورد