نامه‌هایی از پناهگاه کمبود عاطفی

در طول همه‌گیری کووید نوزده، عکاس و فیلمساز کارل ون هِس مجبور می‌شود آپارتمان خود در ساختمان‌های روستای روتردام را به جهان کوچک خود بدل کند. آپارتمانی که برای زنان مجرد کارگر ساخته شده بود اکنون به «پناهگاه رَهندگی» مشهور است و زندگی ساکنانش در واحدهای خود محدود شده است. در طبقه دهم ون هِس با جرادا ون نمویژن، زنی ۱06 ساله، ملاقات می‌کند که پنج سال است از آپارتمان خود خارج نشده. در طول زندگی طولانی‌اش از بحران‌های بسیاری عبور کرده است، از جمله آنفلوآنزای اسپانیایی و بمباران روتردام — همه اینها بدون از دست دادن حس شوخ‌طبعی‌اش. «نامه‌هایی از پناهگاه کمبود عاطفی» ادای احترامی دوست‌داشتنی به ساکن برجسته‌ای است که زندگی‌اش در آپارتمانی که از 44 سالگی در آن زندگی می‌کند، به رسالت او تبدیل شده است.