شتاب یا مرگ جیک چپمنز

به عنوان یکی از دوئل هنری بریتانیایی با سطحِ آزاردهندهٔ بالا، جیک چپمن شناسنامه‌ای از مخاطبان خود را به چالش می‌کشد. در این فیلم جدید، او پرسشی مطرح می‌کند: «چرا تصور پایان جهان آسان‌تر است از پایان سرمایه‌داری؟» پاسخ ممکن است «شتاب‌گرایی» باشد که پنجاه سال پیش پدید آمد و واقعیتِ اکنون ما را پیش‌بینی کرد: وضعیتِ آشفته‌ای از پیشرفت فنی سریع همراه با رکود فرهنگی و سیاسی. سرمایه‌داری — وفقِ ادعای شتاب‌گرایی — در حال فروپاشی جامعه، انسانیت و سیارهٔ ما است. اما راهی به جلو تنها از فرار نیست، بلکه عمقِ آن را درک کردن است. صرف‌نظر از نتیجهٔ مسیر، با توجه به جایگاهِ هنرمندِ تصویری و افراطی مانند جیک چپمن، این فیلم بخشی از اثر هنری نیز محسوب می‌شود — با بازیگشایی و بی‌انعطاف‌نپذیری، تصویری از اینکه چگونه یک مستند باید به نظر برسد و احساس شود را دست‌کاری می‌کند.