شپیشهٔ نودل

جهان ویران است و هیچ‌کس نیست جز بی‌نام که همیشه عکاسی می‌کند. او هر آنچه را از جهان می‌بیند مستند می‌کند و به استودیوی تاریکش می‌آورد تا یافته‌هایش را توسعه دهد. اما چیزی در پی اوست، چیزی که از همان ابتدا می‌دانست رخ خواهد داد. او با خوردن نودل‌ها آرامش می‌گیرد و سعی می‌کند با آنچه اتفاق افتاده و آنچه به زودی خواهد آمد کنار بیاید.