اوه، او در ابرها

در اوایل چهل سالگی، سوفیا در کوه‌ها زندگی می‌کند، جایی که از جهان جدا شده و حتی فناوری اینترنت پایه‌ای به نظر می‌رسد که ناشناخته است. او یک مزرعه قدیمی را در بالاترین نقطه خارج از روستا اداره می‌کند، ساختاری کهن که آن را به یک مزرعه تعطیلات تبدیل کرده و در عین حال به گاوهایش، گیاهان دارویی‌اش رسیدگی می‌کند و شیر ویژه‌ای برای تولید پنیر پارمزان با کیفیت بالا تولید می‌کند. یک روز، یک خارجی از یک شرکت مخابراتی معروف ظاهر می‌شود. او این مکان خاص را نقطه ایده‌آل برای نصب یک تکرارکننده تلفن همراه می‌داند، برجی که نه تنها برای سوفیا، بلکه برای کل منطقه پیشرفت به ارمغان می‌آورد... چگونه می‌توان آداب و رسوم باستانی، سکوت آرام و دستورالعمل‌ها را با نزدیک شدن اجتناب‌ناپذیر فناوری‌های جدید که می‌توانند زندگی ما را بهبود بخشند، همزیستی کرد؟