نمی‌خواهم به‌طور مصنوعی عصبانی شوم

این فیلم در یک 'جمهوری برلین' مدرن که از تمام بی‌اهمیتی‌ها آزاد شده است، اتفاق می‌افتد. این فیلم درباره تولید هنری، صنایع خلاق و به‌ویژه فیلم و سینما است - یک بیانیه سیاسی در قالب فیلم داستانی. داستان حول شخصیت آستا می‌چرخد، که سخت و مقاوم در برابر نظریه‌ها و با ظاهری بی‌نقص، از جمله نشان‌های روی ژاکت چرمی‌اش، با زبان هنری روز به‌طور روان صحبت می‌کند.