پدر من

"پدر، چرا مردی؟" با این بیان عمیق و صمیمی از اندوه، کوبوتا مرگ پدرش را عزاداری می‌کند. ویدئو و تلویزیون در آیین عزاداری او مرکزی هستند و به پدرش اجازه می‌دهند که پس از مرگ حضوری داشته باشد. کوبوتا و پدرش که در حال مرگ از سرطان در ژاپن بود، در شب سال نو در حال تماشای تلویزیون دیده می‌شوند. رنج پدر و دختر زمانی که با روزمرگی و بی‌اهمیتی موسیقی پاپ و جشن‌های سال نو در تلویزیون مقایسه می‌شود، حتی بیشتر احساس‌برانگیز می‌شود. پس از مرگ او، کوبوتا به تنهایی در مقابل یک مانیتور ویدئویی گریه می‌کند. غرق در اشک و درد شخصی، پدر من یک طرد روحی از اندوه است که ویدئو به عنوان شاهد و حافظه عمل می‌کند.