چار دیواری

از دیدن آداب و مراسم و تزیینات الهی خسته شده است، خدا یک روز صبح از معبد بیرون می‌آید تا غذای خیابانی بخورد و سوالات بزرگ‌تری مطرح کند. با همان پسری خاموش به نام سامان می‌خورد که دوستی‌ها رو به نابودی است و قلبی گشوده دارد. با گذر از جاده‌های جیپور، آغاز گفتگوها به سفری در خاطر، ایمان و هنری فراموش‌شده تبدیل می‌شود. در پایان خدا ناپدید می‌شود و پشت از یک بوم نقاشی، مقداری رنگ و هنرمند جدیدی برای تکمیل اثر به جای می‌گذارد.