عرب

حارون پیرمرد مجردی است که سال ها در اوران زندگی کرده است. کارمند بازنشسته دولتی، او زندگانی منزوی می کند تا اینکه روزی در یک بار با کمال آشنا می شود؛ خبرنگاری که روایت عجیبی از سال ۱۹۴۲ را برای او بازگو می کند. او ادعا می کند برادر «عرب» است که در داستانی از البرت کامو به نام بیگانه کشته شده است. عربی با نامی محو: موسی. از طریق خشم، ادعاها، جزئیات و رازدانی ها، حارون خبرنگار را راضی می کند که روایت او را بشنود. فاشگویی او فریادی از آزادی و اندوه است — اما بیش از همه فریادی از اعتراض: به مادری ستمگر، به کشوری که به استقلال واقعی دست نیافت، به کتاب و به نویسنده مشهور فرانسوی.