یک خانواده بریتانیایی

در دهه 1960، با ورود کارائیبی‌ها، پاکستانی‌ها، هندی‌ها و آفریقایی‌ها به بریتانیا از مستعمرات سابق بریتانیا، نژاد به یک موضوع سیاسی تبدیل شد. در انتخابات عمومی 1964، تغییر به نفع حزب محافظه‌کار در حوزه انتخابیه اسمیت‌ویک کارگران و سخنرانی «رودخانه‌های خون» انوک پاول در مورد مهاجرت چهار سال بعد، نگرش‌ها نسبت به اقلیت‌های قومی را در دستور کار سیاسی و اجتماعی قرار داد. در «یک خانواده بریتانیایی»، که در سال 1974 ساخته شده، جان پیلگر بر روی گاس و جولی گیل تمرکز می‌کند که در سال 1961 از ترینیداد به بریتانیا آمده‌اند. آنها اکنون سه فرزند دارند و در تاینساید خانه‌ای دارند، جایی که تنها خانواده سیاه‌پوست در خیابان هستند. پیلگر می‌گوید: «آنها کمتر از خدمات اجتماعی نسبت به خانواده‌های سفیدپوست معادل خود استفاده می‌کنند. آنها در هیچ فهرست مسکن شورای محلی نیستند و هرگز بیکار نبوده‌اند.»